Nie ważne z jakiego powodu znajdziemy się na pustyni. Czy jest to nasz świadomy wybór, efekt zbłądzenia, czy też dlatego, że się tam rozbiliśmy. Musimy ją przejść, aby żyć. Pustynia to pustka, samotność, milczenie, trud, błądzenie, bezradność. To jednocześnie wolność i niewola. To przestrzeń pomiędzy życiem a śmiercią.

It doesn't matter why we are in the desert. Whether it is our conscious choice, the result of going astray, or because we were crashed there. We have to cross it to survive. The desert means emptiness, loneliness, silence, hardship, wandering, helplessness. It is both freedom and captivity. It is the space between life and death.

Jeśli idziemy na pustynię z własnego wyboru to dlatego, że szukamy swojej drogi, celu, powołania. Szukamy czegoś, co czyni życie wartym naszego trudu, wartym codziennego podniesienia się z łóżka. Nie szukamy tam rzeczy materialnych, władzy, czy prestiżu, ale czegoś większego, czegoś co pozwoli nam dalej żyć.

If we go to the desert of our own accord, it is because we are seeking our way, our goal, our vocation. We are looking for something that makes life worth our effort,  worth getting out of bed every day. Rather than looking for material things, power or prestige, we are looking for something greater, something that will allow us to live on.

Na pustynię możemy zbłądzić poprzez podejmowanie w życiu złych decyzji. I będąc na niej długo z tego powodu możemy nie zorientować się gdzie jesteśmy. Może nawet nigdy to się nie stanie. Będąc wtedy na pustyni możemy wegetować w ułudzie życia. Coraz mniej czując, coraz mniej pragnąć, znikając.

We can stray into the desert by making wrong decisions in our life. And if we are in the desert for a long time and for this reason, we may not be aware of where we are. Maybe even never we will find it out. Being in the desert we can vegetate in the illusion of life. Feeling less and less, thirsting less and less, disappearing.

Rozbijamy się na pustyni, gdy samolot naszego codziennego życia, działań, celów, marzeń, rozpadnie się. Może on uderzyć w ścianę śmierci lub choroby bliskiej osoby, choroby własnej, porzucenia, zdrady, kłamstwa, krzywdy. Może psuć się powoli w toksycznym związku, wieloletniej chorobie, wieloletniej gonitwie za sukcesem, karierą i pieniędzmi, wieloletnim stresie. W momencie katastrofy, najpierw uderzamy w piach pustyni. Tumany kurzu nie pozwalają nam zrozumieć, gdzie jesteśmy. One opadają, a my orientujemy się w naszej sytuacji. To zabiera trochę czasu.

We crash in the desert when the plane of our everyday life, activities, goals, dreams, broke apart. It can smash against the wall of death or illness of a loved one, our own illness, abandonment, betrayal, lies, harm. Or it can decompose slowly in a toxic relationship, a long-term illness, a long-term pursuit of success, career and money, long-term stress. At the moment of the catastrofe, first, we hit the sand of the desert. The clouds of dust do not allow us to understand where we are. They are falling down, and we are becoming aware of our situation. It takes some time.

W każdej z tych sytuacji musimy sami podjąć decyzję, że ruszamy z miejsca oraz w którą stronę idziemy.

In all of these situations, we ourselves have to make the decision about moving off and about our direction.

I tu rozpoczyna się nasza droga do dalszego życia.

And this is where our path to further life begins.

Musimy przejść przez pustynię. Przez samotność i bezradność. Sami i bezradni. Czasem spotkamy na niej kwiat, a czasem żmiję. Będziemy błądzić. Będziemy sądzić, że jest tylko pustka i góry (tak jak Mały Książę).

We have to cross the desert. Go through loneliness and helplessness. Alone and helpless. Sometimes we meet a flower in it, sometimes a snake. We will go astray. We will think that there is only emptiness and montains (like Little Prince).

Na tej drodze odnajdziemy jednak siebie i postanowimy żyć. Znajdziemy coś, co nada sens codziennemu wstawaniu.

On this path, however, we will find ourselves and decide to live on. We will find something that will give sense to getting up every day.


 Katarzyna Obłąkowska autor  Katarzyna Obłąkowska